Mona is een bluepoint poesje en geboren op 19 februari 2009.
Ze is de eerste dochter van Bibi, onze poes uit Australië en de laatste van Tymo, onze kater uit Amerika.
Met de geboorte van Mona is er veel veranderd in ons kattenhuishouden. Door haar ongecompliceerde karakter heeft ze ervoor gezorgd dat er weer ontspanning in de groep is gekomen.

Katten zijn dieren die houden van stabiliteit, veranderingen vinden ze niet fijn.
Helaas hebben wij Rosie een half jaar na haar komst al verloren en toen daarna Faye kwam en twee maanden later Bibi, kon Najra dit niet aan. Maanden heeft ze zich verzet tegen Bibi en we hebben ons verschillende keren afgevraagd hoe dit op te lossen.
Na haar castratie en de komst van het nestje van Bibi, zagen wij dat Bibi eindelijk wat aanzien kreeg van Najra. De kittens daarentegen kregen regelmatig een tik op hun hoofd. Gelukkig gaven zij daar weinig om en zeker Mona was niet onder de indruk van haar gemopper. Toen zij eenmaal lekker rond kon lopen en een beetje kon springen, sprong ze regelmatig bij Najra op haar hoofd of rug. De eerste keren ging dit gepaard met een hoop geblaas en waarschijnlijk ook angst, maar de aanhouder wint...

Na verloop van tijd zagen we dat Najra soms "pootje ging haken" bij Mona en dat Mona meteen in de speelhouding sprong. Als Najra in haar typische sluiphouding kroop om Bibi haar dagelijkse tik te geven, zagen we dat Mona met een aanloop bovenop Najra sprong, waardoor Najra helemaal van haar stuk werd gebracht. Mona zag niets van het dreigende van Najra, maar dacht dat ze wilde spelen en brak zo onbedoeld maar spelenderwijs de spanning.

Om een lang verhaal kort te maken: Mona heeft door haar spontane gedrag ervoor gezorgd dat Najra weer lekker kan spelen en dat ze Bibi niet meer als een bedreiging ziet. Dit betekent voor ons dat wij nooit meer een nieuwe en dus vreemde kat zullen aanschaffen, omdat we weten hoe snel het fout kan gaan in een groep. We zijn ontzettend blij met Mona en genieten iedere dag weer opnieuw van allemaal.