Dinsdag 19 december 2006.

Als donderslag bij heldere hemel kreeg Najra gisteravond ineens belangstelling voor de kittens van Yuna en begonnen wij het vermoeden te krijgen dat het niet meer zo lang zou gaan duren. Yuty en Mona (de kittens van Yuna) moesten gewassen worden, zelfs Yuna kreeg een lik over haar kopje en Ijoor mocht, net als de vorige keer, niet meer in de buurt komen van het kleine grut.

Nadat ze zo gezamenlijk de hele avond in de grote mand hadden gelegen, zijn wij op tijd naar bed gegaan met Najra onder protest onder onze armen. Vanmorgen om kwart over 6 werden we wakker en zijn we naar haar bevallingsdoos beneden gegaan, waar het eerste kitten, een katertje van 123 gram, om 6.35 uur geboren werd. De rest van de bevalling is rustig verlopen en om iets na achten waren ze er allemaal. Twee poesjes en een kitten (waarvan we het geslacht nog niet zeker weten) van 97, 98 en 99 gram. Allen maken ze een actieve indruk en drinken goed.

De rust in huize Mostiamo én in Najra is weer teruggekeerd. Onze hond Ijoor mag weer lopen waar hij wil en er is vrede tussen Yuna en Najra.

De kittens groeien als kool en het is deze keer mooi verdeeld met de geslachten, 2 katers en 2 poezen. Één poesje is zo licht van kleur dat we eigenlijk al bijna met zekerheid kunnen zeggen, dat het een lilacpoint is. De andere lijken allemaal bluepoint te zijn, maar voor de zekerheid, laten we dat nog maar even in het midden.

Najra is net als de vorige keer een supermoeder, die erg waakzaam is over haar kittens, soms misschien wel te, want ze ziet zelfs 'gevaar' in het wegen van de kittens. Niets of niemand mag een kitten uit de doos halen, want ze sleurt ze onherroepelijk terug. Maar als alles lekker tegen haar aan ligt, mogen we aaien wat we willen en spint ze van tevredenheid. Ze geniet er echt van en wij vinden het een genot om te zien.
De kittens zijn in gewicht gegroeid van 98 naar 343, 123 naar 382, 99 naar 352 en 97 naar 323 gram. Echte minireusjes...

We kunnen ons niet herinneren dat we ooit kittens hebben gehad, die zo snel in hun ontwikkeling waren als de vier van Najra en Tymo. Vanaf de geboorte zie je ze natuurlijk van week tot week veranderen, maar we hebben de indruk dat we met dit nestje toch wel allemaal topsportertjes in huis hebben.
Voordat ze 4 weken oud waren liepen onze "Bobjes" (dit is inmiddels de standaard koosnaam die de kinderen gekozen hebben voor de kittens) al door de kamer en niet zo'n klein stukje ook niet. Toen de bench open mocht kuierden ze gewoon aan en als wij ze riepen, miauwden ze lekker terug. Tja, vanaf toen natuurlijk wilden de peuterpoezen bij de grotere horen en waren ze alleen nog maar rond mensenetenstijd te vinden in de kittenkooi. Even rustig eten 's avonds vonden wij wel fijn en we waren bang dat we anders na onze maaltijd een vastgeplakt Bobje onder de wieltjes van onze stoelen konden halen.

De huiskamer is al enkele weken veranderd in een grote kattenspeeltuin en op een groot kleed staan de inmiddels gehalveerde krabpalen, zodat de kittens van de ene paal naar de andere kunnen springen. We hebben diverse tunnels aan elkaar gemaakt waar ze verstoppertje in kunnen spelen en samen met de kittens van Yuna wordt er flink geravot. Met zijn alle houden ze schijngevechten en komen dan met een dikke staart schuin naar elkaar toegelopen, waarop de één de ander in een houtgreep neemt. Moeder Najra heeft haar jeugd ook weer helemaal teruggevonden en wordt regelmatig zo dol, dat ze via de stoelen, tafels en krabpalen op de kast springt en dit een keer of drie achter elkaar.
Het is jammer dat het winter is en dat ze niet naar buiten kunnen om daar flink achter elkaar aan te jagen en wat energie kwijt te raken.

Het bluepoint poesje weegt inmiddels 735 gram, haar lilac zusje 780 gram en de beide bluepoint broers zitten op 860 en 925 gram. De hele dag door staan er kittenbrokjes van verschillende merken door elkaar gemengd en 's morgens en 's avonds krijgen ze wat vlees uit een klein blikje gourmet, wat erin gaat als pap. We beginnen altijd met speciale brokjes van Royal Canin, die zijn heel klein en goed te kauwen. Als ze eenmaal goed kunnen eten, deze week dus, mengen we er voorzichtig kittenbrokjes door van een ander merk, zodat ze niet alleen wennen aan steeds dezelfde smaak. Samen met de melk van Najra zorgt dit ervoor dat ze groeien als kool.

Onze "Bobjes" hebben inmiddels allemaal een naam gekregen en we weten nu ook waar iedereen naar toe zal gaan.
Eén katertje gaat Shenzi heten, een naam uit de Walt Disney film "The Lion King."
Zijn broertje is vernoemd naar zijn vader en heeft als variatie in de naam één lettertje anders, namelijk de M die een G is geworden; Tygo.
Hun bluepoint zusje heeft de mooie naam Ansari gekregen en ons klein lilac prulletje gaat Koshka heten, wat poes betekent in het Russisch!

Samen bij elkaar is dit energierijke viertal inmiddels helemaal op de hoogte van alle hoeken en gaatjes van onze kamer.
Kasten worden van de bovenkant bekeken en keukendeurtjes van de onderkant. De boekenkast is heel erg leuk want daar kun je gewoon boeken uittrekken en dan ontstaat er een ruimte waar je je kunt verstoppen.
Als de achterdeur opengaat en je start meteen met heel hard rennen, kun je net op tijd naar buiten glippen voordat hij weer dicht gaat. En als je dan maar gewoon door blijft rennen, dan kunnen die gekke mensen je niet meteen weer te pakken krijgen.
In een palmboom kun je gewoon klimmen, helemaal tot bovenaan toe. De plantenspuit die dan tevoorschijn komt geeft dan wel een straaltje water, maar eigenlijk is dat helemaal niet zo eng.

Het belooft veel leven in de brouwerij te gaan geven voor de nieuwe eigenaren! Wij gaan in ieder geval gewoon door met opvoeden, dus er is nog hoop hoor.
's Avonds liggen ze, zoals al enige weken vaste prik is, allemaal heel knus op onze schoten te slapen en te spinnen. Drie grote en vier "kleintjes!"

De gewichten zijn goed toegenomen.
Ansari weegt inmiddels 1250 gram, haar zusje Koschka 1335 gram, broer Shenzi die tot nu toe altijd het zwaarste was zit op 1470 gram en koploper is Tygo geworden met 1510 gram. Kanjers dus.

We gaan nog ruim twee weken genieten van deze vier boeven, want dan is de tijd alweer aangebroken dat ze gaan verhuizen. Eventjes zal het dan stil zijn hier, maar tegen de tijd dat we daar aan gewend zijn geraakt is het weer gedaan met de rust. We hopen namelijk in april een nieuw huisgenootje te krijgen die het team van de poezen komt versterken...